Петък, Юни 03, 2011
Too much
Прекалено често се опитвам да избягам, за да успея. Прекалено много време имам, за да мисля. А мислите не са проблем, когато няма чувства. Прекалено лесно е, за да го случиш и прекалено сложно, за да го мислиш постоянно. Понякога е прекалено хубаво, а понякога е прекалено тежко. Има даже прекалени хора. А по-лошо от това може да бъде само това, че прекалените хора са прекалено много и често прекаляват. Някои мислят, че да прекаляваш всъщност е солта на живота, но за мен това е прекалено. Всъщност те дори не осъзнават кога прекаляват. Защото, къде по дяволите, е границата на прекаленото и кой я определя. Прекалено е да съдя хората, но още по-прекалено е те да ме съдят. Все пак всички прекаляваме понякога. И все пак никой не иска да прекаляват с него... Прекалено ми е вече, прекалено едно такова...
Абонамент за:
Коментари за публикацията (Atom)
0 коментара:
Публикуване на коментар